Dagelijks Woord

Ontmoeting plattelandsromantiek met het wilde westen


Soms kun je je werkelijk verbazen over hoe de dingen lopen... Zo ook hier op en rondom Anatot. De dieren lijken hier vaak de regie op bijzondere wijze over te nemen. Zo maakte ik laatst mijn ochtendronde, het moment waar de kippen na een lange nacht weer naar buiten mogen. Maar ook het moment dat ieder snaveltje eten + vers water krijgt en de hokken en verblijfplaatsen worden schoongemaakt.

Terwijl ik als laatste het huisje op palen van de bruine legkip Tante en het lieve haantje Meneertje opende dacht ik terug aan Poppie. Jullie weten dat nog niet, maar Poppie is ergens in Decemer opgegeten door een roofdier :-(  Het was de avond dat dit kleine wilde boskipje weer eens niet binnen wilde slapen in haar riante kippenvilla. En dat heeft ze moeten bekopen met de dood, we konden haar overigens niet meer vinden. Ach... die zou wel eens meegenomen kunnen zijn door een Buizerd, dachten wij :-(



Maar deze morgen was het raak! Terwijl ik kip Tante even uit het oog verloor en op zijn kop de villa van het koppel schoonmaakte hoorde ik haar plots luid tokken. Met een half oog keek ik de richting uit van het getok... Huhhhh??? Daar liep Tante te dribbelen met een stuk bot inclusief veren er nog aan :-( Uiteraard wilde ik het afpakken maar Tante rende als een kip zonder kop trots rond met haar trofee. Niet te geloven, het was een stuk van onze Poppie :-( Poppie was terecht, weliswaar in stukken en Tante was blij met haar bizarre vondst. Soms zijn kippen echt niet te volgen.

Echter door mijn wilde achtervolging met Tante bleek ik de orde van rust aan het water van de vaart te hebben verstoord. Plots vlogen er een aantal hele vreemde vogels op uit het water, mijn mond viel open van verbazing! Zo mooi waren ze... Grote eenden of kleine ganzen? Zoiets moest het wezen. In de dagen die voldgen probeerde ik weer een glimp van ze op te vangen en ja hoor... Iedere dag werden het er meer :-) Het blijkt een wonderschone groep Krooneenden te zijn! Van mij noch van Tante en Meneertje willen ze uiteraard niets weten...


https://www.vogelbescherming.nl/ontdek-vogels/kennis-over-vogels/vogelgids/vogel/krooneend

Maar er was meer... Zo ontdekte ik dat er aan de voorzijde van ons veenhuisje nog een gesnavelde vriend rondliep :-) Het was Frans de Fazant, als een ijsbeer beerde hij hele dagen heen en weer langs ons hekwerk. Soms stak hij zijn moede hoofdje door de spijlen en keek ongelukkig langs ons huisje. "Daar" leek hij heen te willen, maar er zat een hek in de weg... Wij kregen er gewoon te slappe lach van, van Frans de ijsberende vogel met vuurrode wangetjes.

Tot we ontdekten waarom Frans zo volhield... Er bleek een alleraardigst grauw ogend vrouwtje ergens achterin de tuin te scharrelen. Daar bleek het allemaal om te doen te zijn :-) Maar op een dag vond Frans moed om zijn slag te slaan, veel te laag vloog hij luid schreeuwend over ons hekwerk richting het bosje. Nu snappen wij het niet helemaal maar iedere dag herhaald zich dit tafereel. En als jullie denken dat Frans op ons zit te wachten, vergeet het... Hij dwingt absolute privacy en rust af voor hem en zijn liefje :-)

Sneu voor ons hoor... Nu lopen wij op onze tenen om al dit exclusieve gezelschap tevreden te houden :-) Maar saai is het hier nooit,  je kunt je hier (als je er oog voor hebt) iedere dag laten verrassen!


En met nog een paar laatste foto's van krielkipje Poppie nemen we afscheid van haar. Het was een leuk beestje :-(

Een warme groet uit ons hart & ons veenhuisje...


Share this: