Dagelijks Woord

Leven in de oude appelbomen


Er is leven in de oude appelbomen gekomen. Wat een vreugd :-) De eerste blaadjes hebben zich razendsnel weten te ontvouwen. Iedere jaar weer raken we in de verwondering over dit schitterende lenteschouwspel! Vanuit gekreukelde toestand plopten de blaadjes plots helemaal open. Daaronder verschenen de eerste pluizig zachte knopjes :-) Het zijn allemaal fases die stuk voor stuk op het goede moment in de juiste orde voltrekken.

En ja hoor... Sta ik daar de boompjes vast te leggen met mijn trouwe cameraat zijn daar mijn opdringerige gasten ook weer! Hoe durven ze... We hebben een stel eenden die onze tuin op een eigenwijze manier toe eigenen. Uit de sloot gedreuteld waggelen ze linea recta ons weitje in. Om vervolgens een bad te nemen in de drinkbak van de kippen en deze daarna leeg te lurken. Maar ook hun voer direct schavuit te maken. Het liefst eindigen ze dan uitbuikend onder de oude appelbomen.


Weg jagen helpt niet (slechts kortdurend), klappen in de handen geeft slechts verbaasde blikken, boos kijken en roepen eveneens. Mijn schoonvader weet het het antwoord op de vraag "waarom" :-) De sloot is te klein, vandaar dat bad en drinken in / en uit de drinkbak van de kippen, hi hi... Zie hieronder de te kleine sloot, jullie begrijpen; "daar wil je als eend toch niet blijven!".


Dus is er acceptatie gekomen en een stille vrede getekend. Onder protest van haan "Meneertje" en zijn scharrel "Tante". We doen  het er maar mee, het is niet anders... En de oude appelbomen kijken vreedzaam toe. Ze hadden hiervoor een rustig leven in de boomgaard van een al even oude kweker. Maar op hun oude dag (geëmigreerd en wel) gebeurt er om hen heen nog genoeg :-)

Een warme groet uit ons hart en ons veenhuisje...   

Share this: