Dagelijks Woord

Kookboek uit grootmoeders tijden


Het was op een zachte lentemorgen... Ik was op weg naar een liefdevol Ostfries echtpaar. De geur van het gele veld voor het veenhuisje dreef lange tijd mee op de luchtstroom van de wind richting hun dijkhuis. Eenmaal aangebeld tuurde ik nog even in de keurig verzorgde tuin. Zelfs in dagen van ernstige ziekte zag de tuin er nog prachtig uit...


Warm werd ik welkom geheten! De lieve op leeftijd gekomen vrouw was getekend door haar ziekbed en de vriendelijke man had alle taken van huisman, kok, tuinman tot verpleger aan toe op zich genomen. Terwijl de klok gemoedelijk tikte viel het mij op hoe het Ostfriese bestaan ruimte heeft voor acceptatie en tijd vrij maakt voor als de dingen anders lopen. Want... wat is nu eigenlijk echt belangrijk in het leven?

Verlegen schoof ik een pot huisgemaakte jam op de tafel plus een zakje met vers geplukte peultjes. Met stralende ogen at de lieve vrouw direct een paar peulen rauw op :-) Even schrok ik, want rauwe peulen eten... Maar ik wuifde de gedachten snel weg. Als je ruim over de 80 jaar bent heen gegaan en altijd van het land hebt geleefd heb je land- en levenservaring :-)

Na een fijn gesprek over zelfvoorzienend leven schoof de man des huizes mij een Duits kookboek toe. "Neem maar gerust mee hoor", klonk het zacht. Met tranen in de ogen pakte ik het geschenk aan. Ik was er stil van geworden.


We namen emotioneel afscheid, een warme omhelzing volgde en de deur van het al even oude dijkhuis viel weer in het slot. Op de fiets klapperde het dikke kookboek in het fietsmandje. Terwijl het gele veld mij tegemoet geurde wist ik... Deze geliefde generatie kunnen en willen wij niet missen in het ons al even geliefde Ostfriesland. Ze hebben zoveel levenswijsheid, kennis en hun eenvoud in levensstijl siert ze zo enorm. Maar bovenal... hun geloofsvertrouwen is ontroerend. Ze hebben altijd in diep respect de handen gevouwen in goede en in kwade dagen. Of zoals de man zelf zei: "de Heer is erbij"...

In het mooie kookboek (eigenlijk een boek voor de huisvrouw die de gehele huishouding bestiert) wordt aan alles gedacht. Daterend uit 1904 beschrijft ze van het slachten van een ree tot wonderlijke appelmoes-crème en gortensoep (?) in Gotisch schrift wel te verstaan. Jullie begrijpen... we gaan jullie meenemen vanuit dit boek in een stukje Duitse zelfvoorziening op het platteland van ruim een eeuw geleden :-) Toen wist men te leven en overleven met wat men voorhanden had. Wordt vervolgd lieve mensen...

Een warme groet uit ons hart & ons veenhuisje...

Share this: