Dagelijks Woord

Kijkje op de moestuin begin juni


Misschien vinden jullie het leuk om weer eens een kijkje te nemen in onze moestuin... Nog altijd is het moeilijk om het geheel vast te leggen, aangezien het vele kleine ontgonnen veldjes her en der zijn. Maar wat is alles enorm gegroeid, vooral als je het vergelijkt met een maand geleden :-)


Over de snijbiet en de kolen zit een fijnmazig gaas gespannen. Het ziet er niet zo heel fraai uit maar het biedt wel goede bescherming tegen diverse schadelijke insecten, vogels en de familie haas. Toch moeten we bekennen dat de hazenfamilie van veel knabbelschade de schuld kreeg, maar dat was onterecht :-( De duizenden piepkleine musjes zijn wat dat aangaande tot veel meer in staat! Ook de vele merels en zanglijsters slopen er lustig op los, opeten doen ze meeste groen niet echt. Maar kapot trekken of er volledig uit wurmen wel. Het is hen overigens om die wurmen te doen, oftewel om de wormen. De musjes eten wel heel graag groene groentjes.


Toch denken wij dat we de gouden tip hebben wat de hazen betreft. Laat rondom je moestuin of aan 1 zijde een fiere rand verwilderen. Bij ons is dat aan de achterzijde. Let wel op dat je de zaden van paardenbloemen en dergelijke op tijd afbreekt... Anders waaien die eenvoudigweg de groentebedden op. Als het meezit eten de haasjes dan alleen wilde kruiden :-) Uiteraard hebben we wel het 1 en ander toegedekt en afgeschermd, maar we zien met name 1 jonge haas graag bij ons in de verwilderde rand eten :-) Ook zijn er bij die samen met de ganzen in de kruidige weide achter mee smikkelen. Het is een genot om naar te kijken! Deze kleine weide maaien we niet meer, en de ganzen en hazen eten eruit wat ze lusten. Het overige deel mag naar harte lust groeien en bloeien. Het is echt geweldig om te ontdekken dat als je de natuur op sommige plekken echt wild laat zijn de beestjes minder verwoesten in de nette bedden en borders.


Verder zit de sla onder gaas + in een zelf geknutselde kweekbak. Het is de oplossing tegen de harde wind en de mee-eters. Met name de grote zachte kropsla wil door de wind snel uit elkaar kapot waaien / scheuren. De ijsbergsla is een stuk taaier, die is slechts bedekt met gaas. En dan nog trekken de musjes er bladgroen tussendoor. Over slim en doorzettingsvermogen gesproken! Weten jullie hoe wij dat aanpakken met de sla in de bak? We hebben kleine potjes waar kleine slaplantjes in zijn opgekweekt uit minuscuul kleine zaadjes. In de bak kweken we slechts enkele kroppen in de volle grond op. En als er een krop geoogst is gaat er weer een klein plantje terug in de bak. Omdat de slaplantjes in de kleine potjes geen ruimte hebben groeien ze daar niet verder uit, pas als ze de ruimte krijgen in de bak gaan ze een mooie krop vormen. Zo heb je nooit hele bergen sla tegelijk. Het is een kwestie van opkweken, beperkte ruimte geven, overpoten in de ruimte, oogsten en weer een nieuw plantje daar voor terug de ruimte geven.


In de kas zijn alle tomaten met een touw opgebonden zodat ze niet om kunnen vallen en zijn er harde plastic flessen gebruikt met een afgezaagde onderkant om het water bij de wortels te laten komen. Met een gieter spoel je de wortels namelijk snel bloot. En dat vind een tomaat niet echt aangenaam. Sowieso mag je tomaten nooit bovenop de blaadjes water geven, altijd alleen onder bij de wortels.


Ook de courgetteplanten krijgen nu een beetje meer volume. Ze hebben een lange tijd staan treuren, de nachten zijn namelijk best lang koud gebleven. Tussen de knoflook komt weer riet boven, je ziet bijna het verschil niet tussen het loof en het riet.


En wat eten we momenteel zoal dauwvers uit de moestuin? Kropsla, ijsbergsla, meiknolletjes, peultjes en snijbiet. Verder eten we graag brandnetels :-)  Daar hebben we in het bos een flink stuk van laten woekeren. Daar kun je ook zoveel kanten mee op. De overige groenten halen we nog altijd uit de diepvries van het vorige seizoen. Ook zijn er nog voldoende oude uien die we wekelijks eten. En nu moeten we de kruidentuin natuurlijk niet vergeten. Die wordt dubbel en dwars ingezet. Een enkele aardbei kunnen we ook al oogsten. Wat een rijkdom...

Een warme groet uit ons hart & ons veenhuisje...

Share this: